Aleyna küçücük. Kundakta.

15 gün önce açtı gözlerini dünyaya. Elazığ'da doğdu.

Annesi Melike Yüksel, yolunu gözleyen dedesi, ninesi görsün diye Okçular Köyü'ne götürmüştü onu.

6 büyüklüğündeki depremin mucize bebeği oldu Aleyna. Yıkılan evin enkazından burnu bile kanamadan kurtuldu.

Gece üşümesin diye annesi koynunda yatırmıştı Aleyna'yı. Babannesi Kibar Yüksel de kıvrılmıştı yanlarına.

Deprem oldu. Yer yerinden oynadı. Evin tavanı çöktü.

İki kadın minik yavruyu korumak için siper oldu. Gelin kaynana taş ve kalas yığınının altında kalarak can verdi.

Onların arasında oluşan hayat boşluğu nefes verdi Aleyna'ya. Sabahın ilk ışıklarında çıkarıldı enkazdan.

Annesi, baannesi ve dedesi için üç mezar kazıldı. Başlarına yıkılan evin taşı toprağı örtüldü üzerlerine.

Şimdi amcasına emanet Aleyna.

Aleyna gibi 8 yaşındaki Keko Çiçek de annesiz büyüyecek. Annesiyle birlikte kaybettiği 3 yaşındaki kardeşi gözünün önünden gitmeyecek. Keko'yu yurt dışından gelecek babası teselli edecek.

Yukarı Demirci Köyü'nde yaşayan Esma Demirtaş'ı ise geride kalan 2 oğlu ayakta tutacak.

Deprem bir değil,.iki değil, üç değil, dört kardeşini aldı 19 yaşındaki Özcan'ın.

Özlem, Kibar, Fatih ve Fuat aynı odada uyuyordu o gece. Evin o odası yıkıldı.

Toprak yığını sadece bir dakika içinde yuttu dört kardeşi. Annesiyle birlikte kazdı toprağı Özcan. Ama nafile.

Artık Demirtaş ailesinin nüfusu 8 değil 4. Özcan'ın babası yaralandığı için hastanede. Annesi ise halen 4 kaybın şokunda.